کم کمک صدای آشنای غدیر به گوش می رسد. رایحه دلنواز ولایت نزدیک و نزدیک تر می شود

تجمع زائران حرم امن در غدیر را می بینم  گویی به دنبال چراغی برای رهایی از ظلمات دنیا

میگردند . بر بلندای حضور حاجیان اولین و آخرین، دست در دست هم نوید سرافرازی بشریت را

سرمی دهند. علی(ع) به معراج دستان نبی(ص) می رسد؛ آنگاه که نوای گرم پیام آور رحمت

بلندشد : هان ای مردم هرکه من مولای اویم    این علی مولای اوست . دیده ها دیدند ،گوشها

شنیدند ،حاجیان دیدندو تبریک گفتند همه دیدندو شنیدند،اما آه و آه و آه ازین مردم روسیاه که 

 باور نکردند، چراکه زود از دیده ها و شنیده هاشان گذشتند دیدند سنگ ریزه ها به صدا درآمدند

،دیدند نابودی اول دشمن ولایت علی را اما انگار داستانی بیش ندیدند .براحتی پرده های جهل

را بر چشمان و عقلهاشان کشیدند و حضورشان را در غدیر انکار کردند و جز سیاهی و بدنامی

در تاریخ چیزی از خود ننهادند.