در سال 329 در زمان غیبت صغری امام زمان (عج)طی یک اتفاق غم باری تعدای از علمای آن زمان که از برجستگان شیعه هم بودند از دار دنیا رفتند. به تعبیری در آن سال ستارگان علم و معرفت فرو ریختند

آن سال در میان شیعه به سال تناثرالنجوم معروف شد و شیعیان در مصیبت از دست دادن انسان های بزرگ فرو رفتند. در آن سال بزرگانی چون کلینی صاحب کافی ، نائب چهارم امام زمان، علی بن بابویه و رودکی شاعر بزرگ از دار دنیا رفتند. عزیزان و دوستان! در دو سه ماه اخیر ما نیز دچار فقدان بزرگان فراوانی شدیم که  فقدان هر کدام برای ما خلاء  علمی –فرهنگی زیادی را ایجاد کرده است که قابل جبران نیست . متأسفانه امروز نیز یکی دیگر از بزرگان علمی ما از میان ما رفت. حضرت آیت الله معرفت ، آن استاد فرهیخته ، انسان زحمت کش ، مفسر قرآن کریم یار صمیمی انقلاب . فقدان این عزیز سفر کرده را به همه شیعیان تسلیت عرض می نمایم. به نظر بنده امسال را باید به سال تناثر النجوم معرفی کرد سال فقدان بزرگان دین

 دوستان، با ور کنیم که گلهای کم یابی از دست ما رفت، بپذریم،پس ازاین جبران وجود آنان بسیار مشکل است .. در زمانی که شیعه از همه طرف مورد هجمه وسیع فرق ضاله قرار دارد فقدان این عزیزان برای شیعه قابل جبران نیست. بیائیم دست به دست هم دهیم تا بتوانیم مقدار کمی از زحمات آن عزیزان را به دوش بگیریم . نمی دانم آیا توان آن را داریم یا نه. برای شادی روح همه علمای سفر کرده و شهدا و امام شهدا وبه ویژه روح بلند و ملکوتی آیت الله معرفت صلوات   

تاریخ حکایت طولانی انسان هاست 0 داستان گذر بشریت از مرزهای حیوانیت تا برپا کردن تمدن های بزرگ 0 انسان

ها در نسل های پی درپی ، حاصل دست رنج گذشتگان خود را توسعه دادند و به پیش رفتند 0 هر قومی بر ویرانه های

اقوام پیشین مستقر شدند و هر یک گمان بردند که عالی ترین محصول همه تاریخ شده اند 0  پس از چندی غفلت ها و

غرورها ، آنها را هم در خود گرفت 0 از اصلاح مداوم خود غافل شدند و به خوش گذرانی و بی خبری روزگار

گذراندند 0نتیجه آن شد که بلایای آسمانی و زمینی از همه سو آنها را احاطه کرد و تمام هستی شان را نابود ساخت 0

اما آنچه بر جای ماند ، دستاوردهای تمام بشریت بود که خواه نا خواه ،از هر قومی به قومی دیگر منتقل می شد 0 تمدن

ها از پی هم ظاهر شدند و به مرورو درطی قرن ها ، هنر و معماری وعلوم و دیگر دستاوردهای انسانی را گسترش

دادند 0 انسان این موجود پیچیده ، گاه فجایع فراوان به بار آورد و گاه عالی ترین نمونه های انسانیت را به پیشگاه تاریخ

 معرفی نمود 0 اما به هر حال باید دانست که هرچه شده است ، حاصل دسترنج خود انسان است 0 و لذا هرچه هستیم و

 هرانچه می خواهیم باشیم یا آرزویش را داریم ، محصولی است که زمینه ها و نیازهایش را می توان مهیا نمود 0 می

 توان از نو ساخت و پدید آورد